Jullie vragen over denim-confectie:

Mini-Rok Dirty washed

 

 

 

Spijkerbroeken en jeans mode hoofdpagina

Zie hoe spijkerbroeken worden gemaakt

Voorbeelden van maattabellen zoals deze gebruikt worden in de confectie

Zelf een spijkerbroekenmerk beginnen?

Je volgende spijkerbroek online kopen: wel of geen goed idee?

Minirokjes!

Ingezonden vragen over spijkerbroeken en het produktieproces

Alles over de gevaren van (te) strakke jeans

Waar kunnen we je vervolgens heen gidsen?

Minirokje met gespen

 

Hier vindt je de antwoorden op jullie vragen over spijkerbroekenproduktie:

Aangezien onze aan jeans gerelateerde bezigheden van overdag ieder maand meer tijd in beslag gaan nemen, hebben we ons genoodzaakt gezien om de informatievoorziening op deze website enigzins te beperken en eerst informatie te verschaffen over zaken die leven bij de bezoekers van onze jeans-website. Om e.e.a. voor elkaar te krijgen hebben we deze sectie opengesteld voor jullie vragen. Hier kunt je terecht voor al je vragen die verband houden met, of betrekking hebben op, jeans-produktie, jeans-fabrieken, spijkerbroeken-patronen, jeans-exporteurs, spijkerbroeken-importeurs, de ongeloofelijke prijsvariaties tussen de verschillende kledingmerken en spijkerbroekmodellen en alle andere zaken die mogelijk verband houden met het (laten) maken van een spijkerbroek. Ook zijn evt. correcties en / of aanvullingen altijd welkom.

De informatie die hier wordt weergegeven is puur gebaseerd op persoonlijke ervaringen in 1 kledingfabriek in Thailand en zal dus ongetwijfeld niet van toepassing zijn op jeans-ateliers in andere landen of culturen.

Enige tijd geleden ontvingen wij een e-mail van een Mr. George uit de Verenigde staten, waarin hij ons vroeg wat de produktiekosten van spijkerbroeken zijn in China.

Aangezien wij voor een Thaise jeans-producent werken, weten wij niet al te veel over de prijzen in China, maar het leek ons een goed idee om van deze situatie gebruik te maken en het 'ns over de kosten van een spijkerbroek bij een fabriek in het verre oosten te hebben en uit welke onderdelen jeans prijzen nou eigenlijk zijn opgebouwd.

Allereerst is er het belangrijkste onderdeel in de totaalprijs van een spijkerbroek: de denimstof. Denim is er in oneindig veel soorten, gewichten, kleuren, wevingen, enz., maar daar hopen we binnenkort uitvoeriger op terug te komen.

Een gemiddelde spijkerbroek "verbruikt" gemiddeld net iets meer dan 1.5 meter denim stof. Dus, stel dat we een stof selecteren die 2 euri per strekkende meter kost, dan rekenen we dus 3 euro's aan kosten voor het materiaal.

Daarna hebben we nodig: het naaigaren, de knopen & rivets en eventueel een rits, bij voorkeur van het merk YKK. Deze artikelen tesamen kosten gemiddeld zo'n 20 eurocent.

Dan zijn er de labels, prijskaartjes, maatlabels enz. De kosten daarvoor bedragen gemiddeld zo'n 25 eurocent.

Dan zijn er de zgn. naaiminuten, wat eigenlijk meer een omrekenfactor is voor het arbeidsloon van de jeans-naaiers en naaisters, maar ook van de stoffensnijders, de kwaliteitsinspecteurs en controleurs, de inpakkers, de magazijnmedewerkers en de patronenmaker. Als we de totale produktie per maand afzetten tegen de salariskosten van het voltallige personeelsbestand, dan komt dit onderdeel op zo'n 1 euro per broek.

De volgende stap is het wassen en bewerken van de spijkerbroek. Ook hier geldt dat er bijna oneindig veel mogelijkheden zijn, varieerend van een standaard waterspoeling tot gedetaileerde bewerkingen met lasers en chemische printers, om persoonlijke uitingen of afbeeldingen op de jeans te plaatsen. Voor deze calculatie zullen we echter uitgaan van een standaard pumice stonewashing a 40 cent per broek.

Verder zullen we de kosten van de verpakkingsmaterialen en vervoer naar de haven of vliegveld even buiten beschouwing laten, aangezien die kosten klein zijn in vergelijking met bovenstaande.

De optelsom voor de totale kosten van een spijkerbroek bij de fabriek? Die laten we aan U over!

Deze week beginnen we met een vragen van een persoon die zo vriendelijk was om een afbeelding bij te voegen.

Zijn vraag luidt als volgt:

Hallo!

Ik doe een onderzoekje naar de jeans mode van 2003-2004 en ik ben er inmiddels uit hoe de meeste van de used-look onderdelen bij een spijkerbroek of spijkerrok worden gemaakt, maar er zijn nog 2 dingen waar ik mee zit en vraag me af of jullie mij daar mee kunnen helpen. Hoe maak je nou precies de versleten vlakken op een spijkerbroek en hoe maak je gaten in de jeans, zonder de witte draden eronder te doorbreken. Ik heb een afbeelding bijgevoegd.

(naam schrijver is bekend bij de redactie)
versleten Jeans

Bedankt voor deze, oorspronkelijk eerste, vraag!

Laten we, allereerst, nogmaals benadrukken dat alle informatie op deze spijkerbroekenpagina en jeans-website is gebaseerd op de technieken zoals deze momenteel worden gebruikt in S.M.E. confectiebedrijven in Thailand. Sommige van deze technieken kunnen wellicht wat primitief overkomen, maar vergeet nooit dat bepaalde zaken anders kunnen, en vooral, moeten worden gedaan in (relatief) lage lonen landen zoals Thailand. Het keerpunt tussen verantwoord investeren in nieuwe produktietechnologien en de keuze om iets met de hand te doen ligt immers op een heel ander punt dan in Nederland.

Met dit in gedachten zal ik beschrijven hoe wij zoiets aan zouden pakken:

Allereerst zouden we de spijkbroek in elkaar naaien, maar nog even zonder de lap op de linkerknie. Daarna zouden we met een zandstraalapparaat, of mogelijk zelfs met een slijptol een laagje van het denim verwijderen, waardoor er een verkleuring gaat optreden. Dit zelfde effect kan soms worden bereikt door bepaalde delen van de broek af te plakken en dan langdurig te wassen, maar dat geldt niet in dit geval.

Daarna zoudden wij de lap op de linkerknie naaien. Dit lapje hebben we dan eerst met een schaar of stanley-mes ingesneden, zodat het er nu een beetje uitziet als de kieuwen van een haai. Let wel dat deze lijntjes veel dunner dienen te zijn dan het uiteindelijke resultaat zoals op de foto. Nadat we het ingesneden lapje hebben vastgenaaid, gebruiken we een schaar om kleine inkeepingen te maken in het gebied van de rechterbovenbeen. Vervolgens worden er dan +/- 30 van deze broeken in een wasmachine geplaatst om met een grote hoeveelheid pumice-stenen en chemicalien om vervolgens enkele uren te worden gewassen.

Na het wegknippen van de ongewenste losse draden zou de spijkerbroek dan overeen moeten komen met bovenstaande afbeelding. Het feit dat de witte draden nog intact zijn na deze behandeling houdt verband met het feit dat de textielmolen bij het weven van de denim stof een veel dikkere draad gebruikt voor de horizontale lijnen dan voor de verticale. Deze draden zijn (nog) wit omdat deze in de kern van de stof liggen en de (kunstmatige) indigo kleurstof, waar de spijkerbroeken zo bekend om staan, niet zo diep in de stof kan dringen. Het basis garen, voor het verven met de indigo kleurstof, is wit / grijs.

Een volgende vraag kwam van een beginnende importeur in de VS en luidde als volgt:

Beste mensen van http://spijkerbroek.leukeinfo.nl,

In mijn communicaties met jullie favoriete jeans atelier, kwam het gesprek op zgn. Export-Quota en de kosten daarvan.

Kunt U ons daar misschien wat meer over vertellen en hebben we dat echt nodig?

Alvast bedankt dat jullie de tijd hebben genomen om dit te lezen en ik kijk uit naar jullie antwoord.

E. uit California., USA.

Beste E.,

Om het zo eenvoudig mogelijk te houden:

Export-quota is een oud middeltje om de invoer van kleding gemaakt in lagelonenlanden te beperken en op die wijze de eigen textielindustrie proberen te beschermen. Alhoewel zowel de Europeese Unie, de Wereld Handels Organisatie, alsmede de regering van de Verenigde Staten hebben bevestigd dat dit export-quota is afgeschaft per 01-01-2005, wordt export quota als zodanig nog steeds gebruikt voor niet-WHO landen, maar in een iets ander jasje, ook voor de import vanuit het recentelijk tot de WHO toegetreden China.

Bijna alle van deze (voormalige) quota-landen kunnen denimkleding produceren voor prijzen die slechts een fractie zijn van de prijzen in Europa en Amerika. Om hun eigen industrieen de tijd te geven om zich aan te passen, is men in 1975 in de Verenigde Staten overgegaan tot opstellen van de multi-fiber agreement. Dit was eigenlijk het begin van het quota-systeem.

Deze export-quota's werden ook vaak gebruikt in het (onder)steunen van bevriende naties of ontwikkelingslanden. Door het simpelweg toekennen van meer quota konden deze met gemak de (prijs)concurrentie aan gaan met andere landen, aangezien de "inkoopkosten" van het quota in dergelijke landen bijna nul zou zijn, terwijl dat in andere landen kon oplopen tot wel $6 per broek in piekmaanden!

De kosten van het quota zijn erg seizoensgebonden. De kosten van dit quota zijn meestal lager in de maanden tussen Maart en Juli en beginnen vervolgens te stijgen in Augustus. Eind September ontstaan vaak de eerste tekorten en als er dan geen mogelijkheid is om quota te "lenen" van het volgende jaar, dan zal er tot eind December uitsluitend door niet-quota landen worden geproduceerd.

De vraag of je het echt nodig hebt moesten we de vraag indertijd beantwoorden met een volmondig "JA!". Voor zendingen met spijkerbroeken naar Europa ging het om cat. 6 quota, voor Amerika is het cat. 347 quota.Tegenwoordig volstaat alleen een zgn. export visum voor zendingen van Thailand naar Europa en de verenigde Staten. Let wel altijd op dat export visa en evt. export-quota alleen beschikbaar is voor officieel geregistreerde jeansfabrieken met een smetteloze staat van dienst. Dit is een gevolg van vele jaren van illegale quota-handel, zgn. transshipments van inferieure goederen uit andere landen en andere dubieuze praktijken.

Wij adviseren derhalve om altijd goed op te letten dat een zending spijkerbroeken vergezeld gaat van een textilevisum en een correct certificaat wat het land van oorsprong van zowel het denimmateriaal alsmede van het uiteindelijke eindprodukt weergeeft.

Binnenkort beantwoorden we hier nog meer vragen.

onderdeel van de leukeinfo.nl groep www.leukeinfo.nl © 2005 Valid XHTML 1.0!